قال رسول الله(ص): ان الحسين مصباح الهدي و سفينة النجاة.

نخست فرا رسيدن عاشوراي حسيني، سالروز شهادت سرور آزادگان و سالار شهيدان حضرت اباعبدالله الحسين(ع) و يارانش را به محضر حضرت بقية الله الاعظم في الارض امام زمان(عج)، کافه امت اسلامي و ملت مسلمان و شهيد پرور افغانستان تسليت مي گويم.

نهضت حسيني، نقطه عطفي در تاريخ اسلام است. که در آن حضرت امام حسين (ع) فرزند رسول خدا و امام و رهبر امت با ياران و عترتش در برابر حکومت فاسد و استبدادي يزيد قيام نمود و در صحراي کربلا حماسه جاودانه و ماندگارش را در تاريخ بشر رقم زد.

حماسه اي که به دفاع از دين خدا و نجات و آزادي جامعه اسلامي از قيد و بند ستم و بيداري و آگاهي انسان آفريده شد، تا دين خدا و سنت نبوي از تحريف و جعل و تزوير حفظ شود و امت اسلامي از سقوط و انحطاط نجات يابد.

حرکت و قيام امام حسين(ع) قيام عليه ظلم و فساد دستگاه يزيد بود، حکومتي که حتي مظاهر اسلام را نيز رعايت نمي کرد و به صورت آشکارا حلال خدا را حرام و حرام خدا را حلال ساخته بود و با سوء استفاده از نام دين و غفلت جامعه، براي نابودي اسلام راستين ود ين رهايي بخش و هدايت گر الهي تلاش مي نمودند.

سلب روح و پيام دين و تبديل آن به يک چهارچوبه عمل شخصي در جامعه از اهداف اصلي دستگاه اموي بود، که خلافت اسلامي را به دستگاه سلطنتي تبديل نموده و به نام اسلام و دين و شرع هر صدايي را خاموش مي ساختند و هر گلوي انتقادگر و پرخاشجو و حقيقت طلب را يا با تطميع به سکوت مي کشاندند و يا سر مي بريدند. خفقان و وحشت گسترده اي جامعه اسلامي را فرا گرفته بود. امتي که هم در زمان پيامبر(ص) و هم در عصر خلفاي راشدين، بزرگ ترين تمدن و فرهنگ بشري را در سايه سار شريعت اسلامي و با الهام از انديشه و تفکر متعالي مکتب توحید ایجاد نموده و قدرت بزرگ عصر در برابر صلابت و عظمت آنان بزانو درآمده بود و نظم و انسجامی بر جامعه و بر تمام شبه جزیره و قلمرو اسلامی حاکم بود که زنی در تمام قلمرو اسلامی به تنهایی سفر می نمود و احساس ناامنی نمی کرد.

اما در عصر حکومت یزید، همین جامعه پیشگام در هدایت انسانها، خود در کام اختناق و استبداد، فرو رفته بود. ابرهای سیاه نفاق و بدبختی و بیداد و ستم از هر سو بر امت پیامبر روآورده بود و بر سرنوشت مسلمانان و آئین رو به گسترش اسلام سایه افگنده بود.

د رچنین شرایطی امام حسین علیه السلام و یاران او در برابر حکومت فاسد و استبدادی یزید قیام نمود به نظر امام حسین(ع) بیعت با یزید، همدست شدن با او برای نابودی دین خدا و مکتب توحید و پذیرفتن ذلت بود.

چنانچه که امام حسین در جواب حاکم مدینه که از امام برای یزید بیعت می خواست فرمود: «لا والله لا اعطیکم بیدی اعطاءالذلیل و لا اقر اقرار العبید». و نیز فرمود «الا ان الدعی یابن الدعی قد رکزنی بین اثنتین، بین الثلة والذله هیهات منا الذله»، یعنی فرزند فلانی(یزید) مرا بین دو امر (بیعت یا شهادت) مخیر کرده است، اما ذلت از حسین دور است، فرزند رسول خدا پیشوای بیدارگر امت اسلامی هرگز در برابر یزید و دستگاه فاسد او بیعت نمی کند، بلکه برای امام حسین انجام مسئولیت بزرگ و رسالت اسلامی او که همانا قیام و حرکت در برابر این حکومت است مطرح است، حکومتی که از سرحد سازش و صلح گذشته است، و فقط با قیام و خون و شهادت می توان افکار تخدیر شده جامعه را بیدار کرد و پشت پرده این نمایش مردم فریبانه ای به نام اسلام ودین را نمایان ساخت و دین اسلام را نجات داد.

با درک این واقعیت که جز خون و شهادت نمی تواند جامعه در غفلت فرورفته را بیدار کند و ماهیت حکومت یزید را به آنان آشکار سازد، حضرت با یارانش قیام خود را آغاز نمود و به سوی کربلا، میعاد لقاء و شهودش حرکت کرد. و حماسه ماندگار تاریخ انسانیت را خلق کرد. حماسه ای که در آن خون فرزند پیامبر و عزیزان رسول خدا(ص) به زمین ریخت و مردانی که جز به خدا و رسالت دینی و انسانی شان نمی اندیشیدند.

و با شهادت شان آزادی، آزادگی و آگاهی را به ارمغان آوردند و شالوده استبداد و مردم فریبی و تزویر را شکستند و چنانچه پیامبر گرامی اسلام(ص) فرمود که «حسین چراغ هدایت و کشتی نجات امت است»، امام حسین(ع) چراغی از خون افروخت که تا ابد هدایتگر انسانهاست.

برای همیشه تاریخ، برای هر ملتی این نهضت و انقلاب، پیام آور آزادی و نجات، عزت، سرافرازی و فداکاری است. این نهضت نه تعلق به مذهب و فرقه خاصی دارد و نه نژاد و منطقه ای خاص. بلکه نهضت عاشورا یک نهضت فرا زمانی و فرامکانی است چنانچه در روایات آمده است کل ارض کربلا و کل یوم عاشورا، در هر عصری جوامع انسانی را به آفرینش کربلا و عاشورای دیگر دعوت می کند تا انسانها در سکوت و تردید و رکود گم نشوند بلکه با حرکت وقفه ناپذیر و پویایی و اراده قاطع به سوی حقیقت بشتابند.

لذا است که اکنون پس از چهارده قرن، حماسه عاشورا هم چنان می تابد و پیشاپیش هر نهضت آزادیخواهانه و نجات بخش قرار دارد و هر سال با شکوه تر از قبل، از قیام و نهضت حسینی تجلیل می شود.

ملت مسلمان افغانستان:

اکنون که در آستانه عاشورای حسینی و تجلیل از این روز بزرگ تاریخ انسانیت قرار داریم، و مردم مسلمان افغانستان اعم از شیعه و سنی از این روز تجلیل به عمل می آورند، نکات چندی را لازم به تذکر می دانم:

1-     پیام امام حسین(ع) فراتر از محدوده های مذهبی و فرقه ای است، نه مربوط شیعه است و نه سنی بلکه مربوط به تمام جهان اسلام و جامعه بشری است. لذا هر گونه اقدام تحریک آمیز مذهبی و فرقه ای به بهانه تجلیل از عاشورا، مخالف روح مکتب حسینی است و لازم است تا همه در کنار هم از آن تجلیل نمائیم و در کنار ابراز احساسات و عواطف خود در قبال این واقعه بزرگ تاریخ، در عمل نیز از پیام های آزادی بخش و وحدت آفرین عاشورا پیروی نمائیم.

2-     متولیان مساجد و حسینیه ها و علما و موسفیدان در تنظیم هر چه بیشتر دسته های سینه زنی و راهپیمایی روز عاشورا تلاش نمایند تا از هر گونه بی نظمی، و آزار و اذیت شهروندان جلوگیری شود تا زمینه برای دشمنان امنیت و ثبات و همبستگی مردم افغانسان فراهم نگردد. در این رابطه از ارگان های امنیتی دولت نیز تقاضامندم تا در تأمین امنیت و نظم همکاری جدی تری نمایند.

3-     رسانه های کشور بخصوص رادیوها و تلویزیون ها نقش تعیین کننده و اساسی را در تبلیغ از اهداف امام حسین(ع) و پیام عاشورا دارند، انتظار می روند که مسئولین رسانه های کشور نسبت به این موضوع التفات بیشتری به خرج داده و در جهت نشر و تبلیغ از مرام و هدف متعالی امام حسین(ع) سهم بیشتری بگیرند.

در خاتمه با آرزوی سربلندی، وحدت و برادری مردم سرافراز افغانستان، به ارواح پاک و ملکوتی شهدای کربلا بخصوص سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) درود می فرستم و آرزومندم که خداوند ما را در جمع راهروان و پیروان واقعی آنحضرت قرار دهد.

والسلام علی من اتبع الهدی